روزنامه ایران در سرمقاله خود به قلم بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت امور خارجه نوشت: «خروج یکطرفه از توافق به قیمت کاهش اعتبار بینالمللی آمریکا به سبب عدم پایبندی به یک توافقنامه معتبر بینالمللی مورد تأیید و نظارت شورای امنیت سازمان ملل؛ منجر به منزویشدن و به احتمال زیاد تشدید هر چه بیشتر شکاف میان خود و دیگر اعضای 1+5 و عدم همراهی آنها در بازگرداندن تحریمها علیه ایران میشود».
...اتحاد کامل اروپا با آمریکا در زیادهخواهی و فشار بر جمهوری اسلامی در حین مذاکرات و پس از امضای توافق هستهای به وضوح مشهود است. اتحادیه اروپا ضمن اینکه اخیرا 18 فرد و نهاد ایرانی را تحریم کرد، دو روز پیش با وجود نقض آشکار مکرر برجام از سوی آمریکا در موضعی ناعادلانه و بیاساس اعلام کرد که همه طرفها به تعهدات خود در برجام پایبند بودهاند! در چنین شرایطی آیا این عقلانیت سیاسی است که برای حمایت از ایران به اروپا اعتماد کنیم؟ چنین رویکردی آیا جز خطای استراتژیک و تحمیل خسارتهای فراوان دیگر به کشور است؟
با این حال، چرایی نگاه خوشبینانه حامیان دولت به اروپا در قضیه برجام را باید در اندوه و حسرت آنان در اعتماد به آمریکا جستوجو کرد. این طیف که به ستایش آمریکا مشغول بودند و در هوای خوشبینی به این دولت عهدشکن بهسر میبردند، پس از اینکه برجام به دفعات از سوی این کشور نقض شد، تاکتیک «دلخوشی به اروپا پس از ناکامی در خوشبینی به آمریکا!» را در پیش گرفتهاند. با وجود اینکه آمریکاییها با انواع و اقسام تحریمها علیه ایران، به دفعات برجام را نقض کرده اند، اروپا نه تنها اقدامی برای جلوگیری از این بدعهدیها نداشته است، بلکه اتحادیه اروپا مدعی است که برجام نقض نشده است!
منبع : حامیان ولایت
